Alvanters in beeld: Patrick de Cubber

Alvanters in beeld: Patrick de Cubber

Maak kennis met onze nieuwe Software Consultant

Patrick de  Cubber

Patrick (27) is begin 2022 bij Alvant begonnen als Software Consultant. “Ik wil graag nog heel veel leren, certificeringen halen en mezelf op allerlei vlakken ontwikkelen, dat kan bij Alvant.”

Hoe ben je bij Alvant terecht gekomen?

“Ik was op zoek naar meer uitdaging en ontwikkeling en had daarom mijn LinkedIn opengezet. Dan gaat iedereen om je telefoonnummer vragen, daar heb ik allemaal niet op gereageerd. Stefan van Alvant was de enige die gewoon een bericht stuurde, zonder onzin, straight to the point, met de vraag om te reageren bij interesse. Dat heb ik gedaan.”

 

Wat gaf de doorslag om voor Alvant te kiezen?

“Ik wilde dingen leren, mezelf ontwikkelen, dat kan bij Alvant. Ik hoef geen richting te kiezen of word niet in een hoek gedrukt, ik mag alle hoeken ontdekken.”

 

Hoe bevalt het tot nu toe?

“Ik zit op een opdracht bij Selfcare, een persoonlijke gezondheidsomgeving, en dat bevalt heel goed. Ze werken hier met een microservice architectuur, dat kende ik alleen nog in de theorie en nog niet in de praktijk. Dat leer ik dus nu, dat vind ik leuk. Er zitten mensen waar ik van kan leren en ik kan ook mijn kennis delen.” 

 

Op wat voor soort opdracht hoop je nog terecht te komen?

“Ik heb dat expres een beetje vaag gehouden voor mezelf, dan kan het ook niet tegenvallen. Ik vind heel veel dingen leuk en heb geen voorkeur voor een branche, ik wil van alles ontdekken. Daarom heb ik ook bewust gekozen voor een detacheringsbaan waarin ik veel kan uitproberen.”

 

Wat maakt Alvant anders dan de rest?

“Alvant is echt anders, omdat ik alle vrijheid krijg om me breed te ontwikkelen. Bij mijn sollicitatie deden ze me allerlei mooie beloften, en die zijn ze tot nu toe ook nagekomen. Ze beloofden me gouden bergen, daar waren mensen in mijn omgeving sceptisch over, maar ze houden zich er aan. Er zijn echt gouden bergen, haha!”

 

Hoe is het contact met je collega’s?

“Ik heb twee sets collega’s. Mijn Selfcare collega’s zie ik vooral op beeld, maar ik zie mijn Alvant collega’s regelmatig op borrels en bijeenkomsten. Ik werk ook regelmatig bij Alvant op kantoor. Dat is heel gezellig.”

Blijf alert en mis niets uit onze timeline!

Vul je gegevens in en ontvang onze nieuwsbrief.

IT is our nature

Ouderwets programmeren of ontwikkelen? Dat is soms zo slecht nog niet!

Ouderwets programmeren of ontwikkelen? Dat is soms zo slecht nog niet!

Ouderwets programmeren of ontwikkelen? Dat is soms zo slecht nog niet!

Java, programmeren

header-blog-java-progameertaal
Er is een wereld van verschil in de aanpak van de jaren 90 en die van nu. In de jaren 90 werkte ik bij een semioverheid organisatie. We hadden een elegant ontwikkel-team: programmeurs, ontwerpers, testers, een paar informatieanalisten, projectleiders, hoofd systeemontwikkeling en dat was het wel zo’n beetje. Als ik dat vergelijk met wat er nu allemaal om me heen loopt: nog steeds die programmeurs, ontwerpers en informatieanalisten, maar ook een scrum master, een product owner, een productmanager, architecten, changemanagers … Allemaal extra mensen die vooral het voortgangsproces in de gaten houden. Dan bekruipt mij de vraag: waarom kon dat destijds met een paar man en is het tegenwoordig zo ongeveer één op één? Voor elke programmeur is er een persoon voor het voortgangsproces. Gaat het nu dan zoveel beter?

Leestijd: 3 minuten – Auteur:

Ton Neijzen Sr. Java programmeur

Vergadertijgers

Eerlijk gezegd denk ik dat het nu vooral langzamer gaat. Al die mensen hebben ook weer producten die zij moeten opleveren of moeten krijgen en alles moet gecontroleerd worden. Allemaal niet-essentiële zaken die veel tijd kosten. Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen scrum of agile werken! Het is een prima uitgangspunt om een beperkt groepje mensen te hebben dat wat vaker overlegt en als zelfstandige eenheid functioneert. Het wordt, in mijn ogen, gecompliceerd door alle ‘randzaken’ zoals refinement sessies, etc. Op zich leuk om te weten wat er allemaal in het team gebeurt, maar al die vergaderingen en overleggen kosten vele uren per week. Tijd die ik niet kan gebruiken voor het opleveren van code of het oplossen van problemen. Zonder al die vergaderingen had ik misschien wel 50% meer vermogen beschikbaar om het echte werk te doen.

 

Controledrang

Natuurlijk zijn er in het verleden projecten misgegaan. Vanuit het management zullen ze gedacht hebben dat ze meer grip op projecten hebben door er meer mensen omheen te zetten. Ik vraag me af of dat effectief is. Als er bij Alvant iets geregeld moet worden, gaan we daar niet met 100 man (stel dat we 100 man zouden hebben) over kletsen voordat er iets besloten wordt. Er worden spijkers met koppen geslagen zodat we snel weer verder kunnen. Ik denk dat er bij veel bedrijven veel meer slagkracht is als je met een paar man het werk kan doen. Voordat ik kan programmeren, heb ik natuurlijk eerst informatie nodig. Maar of ik die ophaal in een vergadering waar acht man bij zitten, of in een vergadering met twee man, is een wezenlijk verschil.

 

Risicomijdend gedrag

Een hoop bedrijven realiseren zich niet hoe ingewikkeld ze het zichzelf maken. Het is er ingesleten, dit is het nieuwe normaal. Ik overdrijf niet met het voorbeeld van iemand waar ik mee heb gewerkt, die met een procesplaat aankwam van 50 stappen om een project af te krijgen. Tussen al die stappen stonden drie vakjes met de thema’s ontwerp, bouw en test. Dat betekent dat er 47 vakjes omheen waren toegevoegd die niet essentieel waren voor het proces. Deze werkwijze is een vorm van risicomijdend gedrag. Iemand heeft ooit bedacht dat er meer schakels toegevoegd moeten worden om risico’s te beperken. Als er een probleem is, probeert men zoveel mogelijk mensen in een zaaltje te krijgen om het probleem op te lossen. Terwijl het bij een technisch probleem veel effectiever is om mij een paar uur ergens apart te zetten, dan kom ik ook met een oplossing of een weg daarnaartoe.

 

Ruimte en vertrouwen

Het is zeker niet zo dat vroeger alles beter was, maar ik zou managementteams wel mee willen geven: vertrouw je ontwikkelteams. Zo’n team kan vaak heel veel. Als je ze lekker aan het werk laat, dan komt er ook heel veel. Als je ze niet vertrouwt en er allemaal mensen omheen zet om te kijken wat er gebeurt, wordt het eindresultaat niet beter en duurt het alleen maar langer. Als programmeur kan ik niet, tegen de stroming in, een organisatie omgooien. Er zitten veel mensen omheen en er zijn veel belangen. Werkt het scrumteam niet goed, dan is er altijd wel iemand die daar een training voor heeft of er wordt een coach opgezet. Zo hou je het systeem in stand. Nogmaals, ik zeg niet dat we terug moeten naar vroeger, maar ik vraag me wel af waarom het zo ingewikkeld is geworden.

 

Een beetje terug naar toen? Moet je doen!

Met het risico als een oude mopperpot over te komen, durf ik te zeggen: ik heb jaren levens- en werkervaring. Daardoor kan ik oud en nieuw goed vergelijken. Zeker in deze tijd van arbeidskrapte, is het heel welkom als je dingen beter kan doen met minder mensen. Dus wat ik managementteams mee wil geven is: kijk eens goed naar alle processen, vraag je af wat wel of niet nodig is, geef je mensen ruimte, vrijheid en vertrouwen en probeer een tandje terug te schakelen. Mensen herontdekken de goede dingen van weleer. Ik heb mijn oude platenspeler ook weer in de kamer staan. Misschien is de good old watervalmethode wel de nieuwe platenspeler! Sommige dingen van vroeger zijn namelijk zo slecht nog niet.

Blijf alert en mis niets uit onze timeline!

Vul je gegevens in en ontvang onze nieuwsbrief.

IT is our nature